خوردن: مدتهاست که دیگر کسی با دهان باز غذا نمی خورد.لقمه ی کوچک و جویدن آرام مد روز شده است.(ضمنآ معده تان هم از شما بیشتر ممنون خواهد شد.)امروزه آن قدر سر و صدا هست که دیگر کسی در موقع جویدن،صدا از دهانش بیرون نمی دهد و یا با دهان پر از غذا حرف نمی زند.غذا را اگر فوت نکنید خودش سرد می شود.فوت کردن بسیار بی ادبانه است! از قدیم گفته اند یک صبر و دو پف.ء

نوشیدن: قبل و بعد از نوشیدن دهانتان را پاک کنید.ء

لیوان آب را یکسره در حلقتان خالی نکنید.بعد از نوشیدن(آاآه ه)نکشید.ء

مراقب صدای قورت قورت گلویتان باشید.(قارت قارت اشکالی ندارد.)ء

اگر برای صرف ناهار و شام دعوت دارید و یا مایلید همچنان شما را دعوت کنند:ء

قبل از بزرگتر سر سفره یا میز ننشینید.ء

روی سفره یا میز ننشینید!ء

قبل از بزرگتر شروع به خوردن نکنید.ء

یاد بگیرید که بگویید چه خوشمزه است.(البته اگر خوشمزه باشد.)ء

اگر سیگاری هستید بعد از آنکه غذای همه تمام شد آن هم با اجازه،سیگارتان را روشن کنید.(سیگار خاموش نکشید.)دست و بازویتان را جلوی نفر کنر دستی تان دراز نکنید تا نمکدان را بردارید.از او خواهش کنید نمک را به شما بدهد.(اگر بینی اش بزرگ باشد ممکن است بازویتان با بینی او تصادف کند.)جمله ی «لطفآ نمک را به من بدهید.» را فقط می توانید با افراد نزدیک خانواده به کار ببرید.برای اینکه از شخص غریبه ای که در کنار شما نشسته نمک بخواهید،راههای دیگری هم وجود دارد.ء

از یک استاد دانشگاه: «استاد ممکن است خواهش کنم لطف کنید و نمکدان را به من بدهید؟»ء

از یک ارتشی: «جناب سروان ممکن است خواهش کنم لطفآ نمکدان را بدهید؟»ء

از خواهرتان: «اون نمکو به من بده.»ء

از یک ناشنوا: «چیزی نگویید بلکه دستتان را دراز کنید و به هر طریقی که می دانید نمکدان را بردارید.»ء

توجه: از یک نابینا نمک نخواهید،ممکن است به جای نمک فلفل به شما رد کند!ء

نان(در یک بشقاب کوچک در سمت راست بشقاب غذا)نانتان را گاز نزنید.ء

نانتان را با کارد نبرید.با دست تکه کنید.با فشار انگشت تکه نان بزرگ را وارد دهانتان نکنید.نانتان را در سس یا سوپ ترید نکنید.(مگر آب گوشت باشد.)ء

از خمیر نانتان فتیله درست نکنید.با نانتان بازی نکنید مگر آنکه چارلی چاپلین باشید.(رقص با نان در فیلم جویندگان طلا)ء

اگر کسی که در طرف راست شما نشسته به اشتباه نان شما را برداشت،هرگز به پشت دستش نزنید.ء

سالاد: برگهای سالاد را با کارد نبرید.بهترین و لطیف ترین قسمت کاهو را برای خودتان انتخاب نکنید.مغز کاهو را می توانید به زیباترین فرد حاضر سر سفره ی غذا بدهید.(اگر با شما نامحرم باشد حتمآ گونه هایش گل خواهد انداخت.) توجه:وقتی یک زالو یا کرم در کاهو و سالادتان پیدا کردید،دم برنیائرید.کسی شما را مجبور نمی کند که آن جاندار بدبخت را بخورید.ء

غذاهای خمیری: خوردن غذاهای خمیری سخت است.به خصوص اگر اسپاگتی باشد.در مورد اسپاگتی از چنگال استفاده کنید و چند رشته را با چنگال جدا کرده و به دور آن بچرخانید و با کمک قسمت گود قاشق آن را جمع و جور(و بسته بندی)کنید و به دهان ببرید. انواع غذاهای خمیری را می توان با پنیر رنده شده،کره و یا سس گوجه فرنگی و یا همراه با دوستان بخورید.اگر هیچ کدام از اینها را ندارید،آن را همراه با صفای باطن میل کنید.ء

تخم مرغ: چطور تخم مرغ را بخوریم.خیلی ساده باید پوست آن را بگیرید.چون ممکن نیست بتوان آن را با پوست خورد.(مگر مار بوا باشید!)ولی هرگز پوست تخم مرغ عسلی را با چاقو نگیرید(مثل سیب).بلکه با همان قاشق کوچک و زدن چند ضربه روی سر آن،پوست آن قسمت را جدا کنید.ء

قابل توجه ریش و سیبیل دارها: زرده ی تخم مرغ خیلی چسبناک است مراقب باشید به ریش و سبیلتان نچسبد.ء

خاویار اگر خیلی پولدار هستید: خاویار باید در یک ظرف بلور،در داخل ظرف نقره و یا ورشوی بزرگتر پر از یخ قرار بگیرد و همراه آن باید نان تست شده،کره و لیمو ترش باشد.کمی کره بر روی نان،کمی خاویار در بشقاب،کمی آب لیمو روی خاویار،کمی خاویار روی نان کره زده شده،کمی لذت در هر لقمه،نوش جان می توانید با لذت و بدون خجالت میل کنید.ء

توجه: پول کمک می کند تا فقر را تحمل کنیم! چه غذاهایی را می توان با دست و انگشت خورد؟ پنیر(که البته روی نان مالیده شده باشد.)میوه(به جز هلو و گلابی)مارچوبه،چیپس،تربچه،انواع صدف.فقط در میان اعضای خانواده و دوستان نزدیک است که می توان چیپس را با دست خورد ولی هرگز جلوی پادشاه بلژیک و یا آرشی دوک کشور دیگری نباید آن را با دست بخورید.ء

توجه:می توان ران جوجه را با دست و انگشت خورد ولی نمی توان دست و انگشت جوجه را با ران خورد! برای خوردن یک هلو یا گلابی،اگر می خواهید خیلی مؤدب جلوه کنید،آن را با یک چنگال که در وسطش فرو برده اید در بشقاب نگاه دارید.قسمت هایی از آن را با کارد جدا کرده و با چنگال میل کنید.(مراقب باشید چنگال را میل نکنید.)موز را درست مثل میمونها باید با انگشت دست پوست گرفت و خورد. توجه:اگر سر سفره ی غذا پهلوی کسی نشسته اید که دستش شکسته است،موز او را پوست بگیرید ولی آن را نخورید.اگر افرادی را برای صرف غذا دعوت کرده اید..... اگر یک دیکتاتور نئونازیست را برای شام دعوت کرده اید.فقط یک نوع غذا درست کنید.یک املت با قارچ سمی کافی است.(او دیگر هرگز در خانه ی شما گرسنه نخواهد کرد.)البته به سایرین گوشزد کنید از آن نخورند،بعد یک غذای خوب درست کنید و با سایر میهمانانتان صرف کنید. چیدن میز غذا،بشقاب،کارد،چنگال،قاشق و لیوان و... .ء

بشقاب در وسط قرار می گیرد.چنگال در سمت چپ(مانند کمونیست ها)کارد در سمت راست(مانند کاپیتالیست ها)ء

قاشق در طرف راست بعد از کارد قرار می گیرد(به طرف بیرون بشقاب)و لیوان در کنار قاشق باید جای داشته باشد.جای قاشق یا چنگال دسرخوری در بالای بشقاب اصلی است.ء

جای میهمانان سر میز غذا: در کشورهای خارج،بهترین جا برای یک خانم میهمان،سمت راست آقای میزبان است و جای یک آقای میهمان،سمت راست خانم میزبان است.در ایران خانم و آقا در وسط میهمانان کنار میز می نشینند تا به پذیرایی از آنها مسلط باشند و بالای میز مخصوص میهمانان یا میهمانی است که به افتخارش میهمانی ترتیب داده شده است و یا به دلیل سن بیشتر،یا شغل مهمتر و یا اولین حضورش در خانه ی میزبان،لازم است احترام بیشتری درباره اش مبذول شود.ء

موارد استثنایی: اگر برای شام یک فلسطینی و یک صهیونیست را دعوت کرده اید آنها را کنار هم ننشانید،وگرنه غذا را بر سر و روی هم پرتاپ می کنند و سفره ی شما چرب می شود.سعی کنید خودتان میان آنها بنشینید و اگر لازم شد،یک کلاه کاسکت ضد ضربه با علامت ان.یو نیز بر سرتان بگذارید.ء

فصل سیزدهم:آداب مکالمه

آداب مکالمه: این حقیقت دارد که:سکوت طلاست. چند اصل مهم:ء

باید که:_گوش دادن را بلد باشید.ء

_ناگهان پابرهنه وسط کلام و حرف دیگری ندوید و صحبتش را قطع نکنید.(می توانید اول کفشهایتان را بپوشید.)ء

_هیچ آدمی بدبختی را برای مدت طولانی به حرف نگیرید.ء

_زمانی که با شما حرف می زنند،بی توجهی نشان ندهید.ء

_و سرانجام،وقتی در امری مطمئن نیستید،پافشاری نکنید.ء

توجه:مهم این نیست که حرف نزنید مهم این است که حرفی برای گفتن داشته باشید. فقط درباره ی خودتان حرف نزنید.مطالب گفتنی دیگر هم وجود دارد.کلمات نابه جا و جلف به کار نبرید.ء

سخنان درشت و حرفهای نا به جا: سخنان درشت،زمانی که بر دیگری می بارند می توانند زخمی کنند زیرا که درشت و سنگین اند.بدترین فحش ها همراه با نام مادر است.مادر با شخصیت و مهربان.در حالی که هر روز می توانند روز مادر باشد. توجه:هرگز نباید به یک یتیم فحش پدر و مادر داد.ء

لغت معنی مکالمات جوانان

اوزگل = زشت و بی قواره

دو دره کردن = کسی را گول زدن و در رفتن

افه گذاشتن = ژست گرفتن

مادرش گیره = مادرش سخت گیره

یارو رله است = (برعکس گیر دادن)یارو ریلکس است

خرمایه = پولدار

تریپ لاو = خیلی عاشقانه

یارو فنچه = یارو بچه است

یارو جواده = یارو احساس خوش تیپی می کنه

جواد مخفی = به پژو آردی با موتور پیکان گفته می شود

دوو منگول = به اتومبیل دوو ماتیز گفته می شود

مردم برای برادر حرمت بیشتری قائل اند و کمتر فحشی را به او نسبت می دهند.در واقع هنوز فحش های مربوط به برادر به بازار نیامده است. توجه:به کار نبردن فحش بستگی زیادی به تربیت و ادب شخص دارد.کی و چه وقت می توان گفت «خفه شو!» خفه شو را فقط می توان در موارد استثنایی به کار برد.مثلآ زمانی که کسی موافق تبعیض نژادی است.در این صورت به یک بزرگتر از خود یا پیرتر باید گفت:«لطفآ خفه شوید!»ولی پیر به جوان می تواند بگوید:«جوان!خفه شو!» توجه:برای اینکه یک کر و لال را ساکت کنید،فقط کافی است چراغ را خاموش کنید. وقتی یک شخص ناشنوا حرمت شما را نگاه نمی دارد با او چه باید کرد؟ شاید بهتر باشد زبانتان را بیرون بیاورید. کارهای بدتر را بگذارید برای آدمهای بد.ء

کلمه ی لعنتی:کلمه ی نامفهوم اه...ء

چه موقع این کلمه ی لعنتی به کار می رود؟زمانی که کسی جرأت گفتن اه ندارد می گوید:«لعنتی».ء

لعنت به درسهای سخت

لعنت به دوچرخه ام

لعنت به دیپلم

لعنت به بیست سالگی

لعنت به پشه

لعنت به اجاره خانه

لعنت به سی سالگی

لعنت به اولین موی سفید

لعنت به مالیات

لعنت به گریه بچه

لعنت به چهل سالگی

لعنت به پاییز

لعنت به باران

لعنت به پادرد

لعنت به پنجاه سالگی

لعنت به آخرین موی سیاه

لعنت به برف

لعنت به زمستان و سرما

لعنت به این داروها

لعنت به شصت سالگی

تو یا شما؟ آیا به او بگویم «شما را دوست دارم» یا بگویم «تو را دوست دارم»؟اول باید از خودتان بپرسید که آیا واقعآ دوستش دارید؟

(شما)خطاب کردن: وقتی به کسی«شما»خطاب می کنند که به نوعی متفاوت باشد.از نظر سنی یا شغلی و یا اجتماعی.شما گفتن ربطی به احساس محبت ندارد فقط یک حد و مرز حفاظتی و احترام به افرادی است که آنها را هنوز خوب نمی شناسیم.همیشه وقت برای این هست که از مرز بپریم.«تو»بگوییم.خب چه اشکالی دارد با او صمیمی تر شویم؟وقتی در انتخاب«تو»یا«شما»شک دارید،بهتر است که ضمیر«شما»را به کار برید.بعدها به آسانی می شود از«شما»به«تو»تغییر لحن دهید.ولی برعکس این کار کمی مشکل خواهد بود.بچه های زیادی والدین خود را«شما»خطاب می کنند.این نوع زندگی،لوکس تر،شیک تر و محرمانه تر است و خیلی ارزانتر از آن تمام می شود که فرشهای گران قیمت و اتومبیل های لوکس و شیک خریداری کنیم. توجه: اگر کسی اصرار داشت«شما»خطابتان کند،نباید به او بگویید«برو بابا،دست وردار»بلکه لازم است بگویید«بروید بابا،دست بردارید.» به چه کسانی باید«شما»خطاب کرد؟

به یک امپراتور

به یک ژنرال

به یک حاکم

به یک استاد

به یک رئیس

به یک ارتشی

به یک روحانی

تو خطاب کردن نشانه ی مساوات و برابری دو نفر با هم است.از نظر موقعیت اجتماعی،آباء اجدادی و یا از نظر خانوادگی«تو»خطاب کردن همیشه گویای یک رابطه ی طولانی و صمیمیت زیاد است.یک جوان نباید به فرد پیر،مخصوصآ اگر تو را خوب نمی شناسد تو خطاب کند.مگر اینکه فرد پیر از او خواسته باشد که به او «تو» بگوید.ء

به چه کسانی می توانید«تو»بگویید؟

به تمام کسانی که دوستشان دارید.ء

به یک دوست

به یک گربه

به یک اسب

به یک قل دیگر که به شما چسبیده است.(البته اگر دوقلوی به هم چسبیده باشید.)ء

به اتومبیلتان(مگر اینکه کادیلاک یا پاجیرو باشد.در این صورت باید آن را شما خطاب کنید.)ء

توجه:هرگز به دوقلوهای به هم چسبیده نگویید«بشین»باید بگویید«لطفآ بنشینید».و گرنه یکی می نشیند و دیگری احساس می کند که مزاحم و زیادی است.ء

فصل چهاردهم:تلفن و فکس (نمابر)ء

تلفن: تلفن برای به دست آوردن همه نوع خبر است.خبر خوب،خبر بد،خبر از دنیا،تبریک،تشکر،تسلیت،فحش،تقاضای پول.حتی می توانید وقتی تقاضای چیزی یا کاری ندارید هم تلفن کنید.بعد از برقراری رابطه تلفنی(مخصوصآ وقتی شماره را گرفته اید و وقتی مطمئن شدید ارتباط درست برقرار شده)باید فوری خودتان را با نام خانوادگی معرفی کنید و هرگز قبل از اسم خودتان آقا یا خانم یا دوشیزه به کار نبرید.بعد سلام کنید،حتی اگر فرد آن طرف سیم را دوست ندارید.اگر تلفن قطع شد،باید همان فردی که اول شماره گرفته،دوباره شماره بگیرد.نباید تلفن را برای مدت طولانی در انحصار بگیرید حتی اگر فرد آن طرف سیم را خیلی دوست دارید.صبح زود و شب دیروقت تلفن نکنید و در ساعات معمول صرف غذا نیز نباید تلفن کنید.به عنوان فردی ناشناس هم تلفن نکنید.ء

موبایل(تلفن همراه): تا چندی پیش داشتن تلفن همراه جزو زندگی لوکس به شمار می آمد و بسیار هم شیک بود زیرا تعداد افرادی که با آن سر و کار داشتند بسیار کم بودند.در حال حاضر اگر تلفن همراه نداشته باشیم شیک تر خواهیم بود.اگر تلفن همراه دارید بهتر است در این مواقع آن را خاموش کنید:ء

در رستوران و موقع صرف غذا.ء

زمانی که در سینما یا تئاتر هستید.ء

وقتی در هواپیما نشسته اید.ء

در جلسه ی سخنرانی یا سر کلاس درس.ء

با وجود این اگر همراه کسی یا کسانی هستید و تلفنتان زنگ زد،کوتاه صحبت کنید یا اینکه بگویید بعد تماس خواهید گرفت. توجه:هرگز یه یک ناشنوا تلفن نکنید.بهتر است از فکس استفاده کنید.ء

فکس(نمابر): فکس پستچی بسیار مهربانی است که شب و روز آماده است تا نامه های شما را برساند.به خصوص اینکه توقع هیچ نوع انعام و پول چای را نیز ندارد. ولی باید بدانید که: یک فکس جای نامه را نمی گیرد.به خصوص نامه های خصوصی را.فکس را هر کسی می تواند بخواند.پس اگر می خواهید فحش بدهید بهتر است از طریق نامه این کار را بکنید(به خصوص به رئیس که منشی اش فکس ها را دریافت می کند.).هرگز برای بچه های گرسنه ی جهان،مواد غذایی فکس نکنید. توجه:اگر می خواهید از طریق فکس به دوست یا نامزدتان اطلاع دهید که او را ترک می کنید،فراموش نکنید که اول برایش یک دستمال کاغذی فکس کنید.ء

منشی تلفنی: منشی تلفنی درست مثل یک طوطی،همان هایی را تکرار می کند که شما طبق برنامه به خوردش داده اید.اگر شما تلفن کننده هستید،حتمآ پیام بگذارید و بدون صحبت قطع نکنید.اگر اولین نفر در خانه هستید که نوار ضبط شده تلفنی را گوش می دهید،برای اطلاع دیگران(اعضای خانواده)پیام ها را روی یک کاغذ بنویسید.اگر هیچ کس برایتان پیامی نمی گذارد تلفن را مقصر ندانید،بلکه دوستانتان را مقصر بشمارید.ء

فصل پانزدهم:آداب نامه نویسی

مکاتبه: نامه های خصوصی را حتمآ با دست بنویسید(نه با پا).برای این کار نباید از ماشین تحریر یا فکس استفاده کنید.پس مراقب غلطهای املایی تان باشید.ولی یادتان باشد نوشتن یک نامه گرم و صمیمانه،با غلط املایی،خیلی بهتر از نامه ای که با املایی درست،با لحن سرد و جدی به یک دوست نوشته می شود.ء

نوع کاغذ: کاغذ سفید یا به رنگهای ملایم ساده.بدون خط و بدون حاشیه.ء

جوهر: از جوهر،خودکار آبی و یا خودکار سیاه استفاده کنید.رنگ قرمز را برای غلط گیری معلم ها باقی بگذارید.ء

پاکت: جناب آقای،سرکار خانم و دوشیزه ی محترمه،همیشه باید روی پاکت در کنار نام گیرنده نوشته شده باشد.اول نام کوچک و بعد نام خانوادگی.برعکس آن را فقط در دفاتر تلفن و یا اوراق رسمی و بایگانی می نویسند.مثل محمدی،ایرج.کلمه ی آقا همیشه قبل از کلمه ی خانم روی پاکت نوشته می شود.مثل:آقا و خانم محمدی.ء

شیوه ی نامه نویسی: نامه ی خصوصی را با دست می نویسند ولی نامه های رسمی تایپ می شود.تاریخ در قسمت راست و بالای صفحه نوشته می شود.شروع نامه نباید در لبه ی کاغذ باشد بلکه یک سوم پایین تر از سر کاغذ،بهترین جا برای شروع است.همیشه یک حاشیه ی سفید در سمت راست و چپ کاغذ باقی گذاشته می شود.در حاشیه نامه چیزی نمی نویسند.به جای خط خوردگی بهتر است نامه دوبار نوشته شود.ء

شیوه ی نگارش متن نامه: نامه همیشه با یک جمله ی مرسوم شروع می شود و بعد یک(ویرگول)یاکاما و سپس از خط بعدی،نامه نویسی آغاز می شود.در آخر هم یک جمله مرسوم پایانی نوشته می شود.جمله ی پایانی باید با جمله ی شروع نامه هم خوانی داشته باشد.ء

شروع نامه(به ترتیب از شروع صمیمی تا شروع رسمی)ء

بسیار عزیزم

بسیار عزیز

دوست عزیز

آقا(یا خانم)عزیز

آقای محترم

جناب آقای رئیس...ء

جناب رئیس جمهور...ء

«« First 1 | 2 | 3 | 4 End »»